verwehte-spuren
  -Philippine
 
Gedenktafel:


An der Kreuzung
Boekhouteweg / Dijckmeesterweg in Philippine befindet sich eine Gedenktafel. Sie soll an die kanadischen Soldaten vom Algonquin Regiment erinnern, die während der Kämpfe um die Isabellasluis und Kleine Isabellapolder ihr Leben verloren haben. Die Gedenktafel wurde am 21. September 1994 enthüllt.


Auf der Gedenktafel steht Folgendes:

In commemoration of the battle at the Isabellasluis
by the 'Algonquin Regiment' from Canada - 1944

Hier streed het "Algonquin Regiment', een van de
infanterieregimenten van de 4e Canadese Pantserdivisie,
om de Isabellasluis en de Kleine Isabellapolder.
Nadat Philippine op 21 september 1944 door hen was
bevrijd, werd van 22 september tot en met 14 oktober
1944 voortdurend zware strijd geleverd, ten koste van
vele jonge mensenlevens.

Deze plaquette is hier geplaatst na 50 jaar,
ter herinnering aan hun heldhaftige strijd,
omdat ze nooit vergeten mogen worden.

Initiatief van de 'Vereniging tot Behoud
van de Historie van Philippine'.

Plaquette onthuld op 21 september 1994



Gedenkstein:


An der Zandstraat 102 in Philippine befindet sich ein Gedenkstein. Er soll an die Opfer vom Flugzeugabsturz des britischen Blenheim IV Bombers V5859 vom 226 Royal Air Force Squadron am 12. August 1941 erinnern. Das Flugzeug wurde durch deutsche FLAK abgeschossen. Bei dem Absturz kamen alle drei Besatzungsmitglieder und ein Zivilist ums Leben. Die drei Besatzungsmitglieder haben ihre letzte Ruhestätte auf dem Friedhof von Vlissingen erhalten. Der Gedenkstein wurde am 23. Juli 2011 enthüllt.


Auf dem Gedenkstein steht Folgendes:

In memoriam
August 12, 1941

FLT LT G.I. LEWIS
FLT SGT N.S. CARDELL
FLT SGT J.C. WOODS

226 SQUADRON
NON SIBI SED PATRIAE

EDMOND DE DECKER – PHILIPPINE

ON AUGUST 12th, 1941, A BLENHEIM BOMBER V5859 CRASHED IN VERGAERTPOLDER.
KILLING ALL THREE CREW AND A LOCAL CIVILIAN. IT WAS ONE OF 56 BOMBERS WHICH
TOOK PART IN THE FIRST DAYTIME ATTACK ON GERMANY, BOMBING THE POWER
STATIONS AT COLOGNE.

FULL DETAILS ARE HELD BY THE PHILIPPINE HISTORICAL FOUNDATION.

JULY 23, 2011



Kleine Bunkerstellung:

Während des 2. Weltkriegs errichteten die Deutschen auf dem
Olmendijk in Philippine eine kleine Bunkerstellung. Der Olmendijk befindet sich in der Nähe zur belgischen Grenze und war strategisch sehr gut gelegen. Die Stellung bestand aus einem verstärkten feldmäßigen Beobachtungsbunker und einem Tobruk mit einem kleinen Munitionslagerraum. Bei dem Tobruk handelt es sich um den Typ Vf. 58 Ringstand. Dieser wurde für ein schweres Maschinengewehr gebaut. Wahrscheinlich befindet sich westlich vom Beobachtungsbunker ein weiterer verstärkter feldmäßiger Bunker im Olmendijk. Der Beobachtungsbunker und der Tobruk wurden 2011 freigelegt und sind auf eigenem Risiko zu besichtigen. Des Weiteren wurde eine Informationstafel aufgestellt.



Bild von der Informationstafel. Im Hintergrund befindet sich der Beobachtungsbunker.



Weiteres Bild von der Informationstafel.


Auf der Informationstafel steht Folgendes:

Bunkers Olmendijk Philippine


De Braakman

Tot de afsluiting in 1952 en de daarop volgende
inpoldering van grote delen van de Braakman
vormde het Olmendijkje een stukje Nederland
dat alleen via Vlaanderen te bereiken was.
In de lager gelegen dijkhuisjes woonden
landarbeiders- en vissersgezinnen. Hier op het
einde van de dijk, sta je voor de plek waar,
tot de bedijking van de Dijkmeesterpolder in
1919-1920, eens de Bouchaute Haven lag.

(Foto Topografische atlas 1946)

(Foto Bouchautehaven)

De Bouchaute Haven is nu nog te herkennen aan een verlaging van het
landschap en een stroomgeul die dit haventje met de Braakman verbond,
komend vanuit het westen en eindigend in een meertje.


(Fotos Bunkers)


Aanleg
bunkers

Tijdens de 2e W.O. vonden de Duitsers
deze plaats een strategische plek. Aan
de noordzijde was een open gebied met
groot schootsveld. Ze legden er een
bunkercomplex aan. Links ligt de
observatiepost en rechts een tobroek
met ondergrondse munitieopslag-
ruimte. De bunkers zijn deels opgemetseld
met een groot formaat gebakken
stenen en deels met grote betonstenen.


Een Tobroek

Een Tobroek is een klein militair bouwsel. De naam
is afgeleid van de plaats Tobroek in Libie, waar deze
bouwwerken in 1941 voor het eerst werden
gebouwd door het Italiaanse leger. Later werd het
model, een gewapende betonnen gevechtsruimte
met een 8-hoekig of rond gat aan de bovenzijde,
overgenomen door de Duitsers en zo vanaf 1942
in Europa geintroduceerd. De bunker werd
doorgaans door een persoon bemand en deed
meestal dienst als mitrailleursnest. Het bouwwerk
kwam voor als losstaande consructie zoals hier
en als een onderdeel van een grotere bunker.

(Foto Bunker observatiepost)


Toegankelijk
maken bunkers


Op initiatief van de Historische Vereniging van
Philippine en met toestemming van eigenaar
Waterschap Scheldestromen zijn door vrijwilligers
van Stichting Landschapsbeheer Zeeland de
twee bunkertjes in 2011 weer toegankelijk
gemaakt voor het publiek. De beide bunkers
werden grotendeels met de hand uitgegraven
en schoongemaakt. Dat was een enorme klus,
mede omdat in het begin er onvoldoende
ruimte was om rechtop te staan. Om de bunkers
toegankelijk te maken is bij elke bunker een
stenen trap aangelegd. Met behulp van een
krantje is het grootste graafwerk gedaan en
zijn de zware betontreden op hun plek gelegd.

(Fotos Herstelwerkzaamheden)


Achtergrondinfo
Tobroek


Naast de grote bunkers en kazematten vindt men ook kleinere
bunkertjes en stellingen. Deze vallen onder de Ringstand.
Opvallend in deze groep is de zogenaamde, door de Geallieerde
genoemde, 'Tobruk'. Bij de Duitsers stond deze bekend als
Bauform. Dit type bunkernummering ging vooraf met de
lettercombinatie 'Vf". De Tobruk werd oorspronkelijk
ontwikkeld door de Italianen in Noord-Afrika (vandaar de
naam 'Tobruk') en door de Duitsers overgenomen.
Meer info: www.strijdbewijs.nl


BAUFORM Vf58 DE 'RINGSTAND', TOBRUK

Ter bescherming van de grotere kazematten op een complex,
was rond het gebied een 'ring' aangelegd van prikkeldraad,
mijnenvelden en op strategische punten een Tobruk.
De standaard Tobruk was de Vf58. Hierin waren verschillende
types te onderscheiden; zoals voor een machinegeweer,
mortier of met een kleine tankkoepel erop gemonteerd.


(Foto BAUFROM VF. 58)

Doorsnee
Bauform
Vf58


De standaard Tobruk had een diepte in de grond tot 2,75 cm
een lengte van 3,70 cm en een breedte van 2,35 cm. Vanwege
het te graven gat van 58 m³, kreeg het de benaming Bauform
Vf58. Er was in totaal 11,5 m³ beton nodig voor dir type.
De vorm zou in de loop van het proces wel veranderen.
Was de toegangsruimte in eerste instantie 1.90 meter hoog,
latere modellen hadden een staan-ruimte van slechts
1.65 meter. Er waren ook grotere varianten, waarin niet alleen
machinegeweren of mortieren werden ondergebracht maar
zelfs kleine kanonnen.


Een vergrote Tobruk
zoals die nog veel
in Normandie te
vinden zijn.

(Foto Een machinegeweer in en Tobruk)



Bild von dem Beobachtungsbunker.



Bild vom Eingangsbereich des Beobachtungsbunkers.



Bild vom Inneren des Beobachtungsbunkers. Der Bunker hat zu jeder Seite eine Beobachtungsnische und in der Decke ein rundes Loch.



Blick aus dem Beobachstungsbunker zum Eingangsbereich.



Bild von dem Tobruk mit dem kleinen Munitionslagerraum. Rechts befindet sich der Eingang und links im Bild der Tobruk.



Bild von der Betondecke des Eingangsbereiches und von dem kleinen Munitionslagerraum.



Bild vom Eingangsbereich zum Tobruk und den kleinen Munitionslagerraum.



Blick vom Eingang zum Tobruk. Rechts führt der Gang zum Tobruk und links zum kleinen Munitionslagerraum.



Weiteres Bild von dem Gabelpunkt in dem Gang.



Bild vom kleinen Munitionslagerraum.



Bild vom restlichen Gang zum Tobruk.



Bild vom Tobruk Inneren. Links und rechts befindet sich eine kleine Nische für Munition.



Weiteres Bild vom Tobruk Inneren.



Bild von der linken Munitionsnische im Tobruk.



Bild von der rechten Munitionsnische im Tobruk.



Bild von dem Tobruk von außen.



Weiteres Bild von dem Tobruk von außen.
 
  Insgesamt: 157935 Besucher